Deze website is deel van www.bruggelokaal.be.

Familie Feryn-Duynslaeger

Arthur Feryn en Germaine Duynslaeger

De volgende bewoner was de familie Feryn.

Arthur Feryn was gendarm en eens op pensioen vervaardigde hij duivenringen.

Zijn echtgenote was Germaine Duynslaeger, voorzitster van de Bond van Gepensioneerden.

Arthur Feryn

bidprentje Feryn
  • Geboren op 15 mei 1895 - Beveren Aan de IJzer
  • Overleden op 28 oktober 1960 - St.-Andries, Brugge, leeftijd bij overlijden: 65 jaar oud
  • Begraven in november 1960 - St.-Andries, Brugge

 

Germaine Duynslaeger

bidprentje Duynslaeger
  • Geboren op 12 maart 1898 te Vlissegem, als dochter van August en Nathalie Knockaert
  • Overleden op 18 juli 1983 - Brugge, leeftijd bij overlijden: 85 jaar oud
  • Begraven in juli 1983 - Vlissegem

 

Trees Kerckhove vertelt

Germaine was de zus van mijn grootmoeder (de moeder van mijn moeder) en mijn meter en ben daar als kind veel op vakantie geweest
 
Arthur Feryn heb ik maar 8 jaar gekend, zit toch in mijn herinnering als een zachtaardige aangename nonkel.
Ze zijn kinderloos gebleven.
 
We gingen graag naar de Legeweg, daar hadden ze televisie. We moesten een kartonnen klep met elastiekje opzetten om de ogen te beschermen. Ze toonden toen nogal wat cowboyfilms, geweld waren we niet gewoon. Bij het minste dat ze begonnen te schieten en te poefen zetten we die klep een beetje lager zodat we het niet meer konden zien.
 
Zij waren eigenaar van de doening en werd later verkocht aan Bernard Schutyser en de kerkfabriek (?).

Valkenburg werd een feestzaal (de school en het huis van 'mijn tante) want mijn huwelijksfeest (1973) was in die feestzaal.

Kon vroeger een paard en kar binnen?
Zou kunnen, er was nog aanbouw achter de keuken.In elk geval was er een stal met zo'n dubbele deur (zoals op boerderijen, dat je alleen de bovenste helft kon open zetten). Die stal was achter de keuken.

Op de foto aan de wasdraad hierboven is genomen achteraan in de tuin. Spijtig dat de was er aan hangt anders zou je links nog die stal kunnen zien.

Wij krijgen ookvolgende plezante anecdote te horen :

De buren waren Modeste, Antoinette Marsepein en hun zoon Robert.

Marsepein ..... jeugdherinneringen.
Eenmaalin de week mochten/moesten wij eens langs bij Modest en Antoinette. Antoinette maakte zelf marsepein. Mijn zus en ik mochten geen marsepein maar het was ondenkbaar dat wij dat zouden gezegd hebben, we moesten beleefd blijven en nog zeggen dat het lekker was ook (tante was nogal streng, we zouden zeker gestraft worden). Met lange tanden namen we een bolletje marsepein en staken het in onze mond. Dan was het kwestie van om het vlugst te vragen naar het toilet te mogen om de marsepein uit te spugen. Voor mijn zus en ik herinneringen maar eigenlijk een banaal verhaal.
De straf bestond erin dat we dan niet naar de rode trein mochten kijken (nog zo'n banaal verhaal). Die passeerde iedere namiddag. We mochten dan op de 'zulle' zitten tot de rode trein gepasseerd was. Toen was dit 'het' moment van de dag.

Rode trein  ?
Dat was blijkbaar een internationale trein op weg naar Oostende. De trein was in tegenstelling tot de andere treinen rood, meer valt daar niet over te zeggen.

Trees
(een bloemlezing van onze correspondentie per mail, nvdr)